Stilte voor de storm?

Het is alweer een tijdje stil op mijn blog, dus ik dacht laat ik even een stukje schrijven over wat ik de afgelopen tijd allemaal heb gedaan en aan het doen ben.

Want natuurlijk zit ik niet stil, er moeten ook centjes verdient worden tijdens het zoeken naar een baan als vlieger. Daarom werk ik sinds 16 juli bij Servisair op Schiphol als voorman platform. Dit houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor het gebeuren rond het vliegtuig op het platform, zoals het docken van het toestel, het correct en veilig laden en lossen, en uitpraten tijdens de push-back. Het bevalt mij goed en het is dicht bij het vuur, daarnaast kan het altijd helpen bij het zoeken naar een baan.

Ik ben nu al bijna een jaar klaar met de opleiding, dus moeten ook alle brevetten en medicals weer vernieuwd worden. 1,5 maand geleden hebben we de IR renewal al gedaan bij EPST op de 737NG, want hij verliep 2 dagen geleden. Dat examen ging redelijk soepel, waarschijnlijk heeft het wel geholpen dat ik om de 2 a 3 weken in de simulator zit en zo mijn skills op peil kan houden. Over 2 weken moet ik mijn class 1 medical verlengen.

Verder natuurlijk ook een paar keer echt gevlogen in een Cessna 172 vanaf Lelystad, maar daar zal ik nog een apart stukje over schrijven!! Binnenkort ga ik mijn single engine class rating halen zodat ik ook alleen een toestel kan huren. Ik ben nu steeds afhankelijk van andere mensen als ik een single engine toestel wil huren.

Ik zal de blog de komende tijd weer wat beter bij gaan houden!

Op en neer naar Nice

Afgelopen maandag avond ben ik met Transavia mee geweest voor een op en neertje naar Nice als observer. Ja, die maandag avond was het ook zo enorm aan het stormen, dus een zeer sensationele en interessante vlucht!

Maar we beginnen bij het begin! Ik had namelijk eerst nog een simulator sessie die ochtend bij EPST met Ruud en Oscar, gewoon om onze skills op pijl te houden. Rond 15.00 waren we klaar, toen ben ik meteen doorgereden naar Schiphol. De vlucht naar Nice stond gepland voor 19.20 (HV5585). Eerst mee naar het Transavia kantoor om de post te checken en de crew te ontmoeten, daarna nog de vlucht voorbereiding. Toen dat allemaal geregeld was konden we met de taxi naar het bemanningen centrum. Maar omdat ik passagier was, moest ik helaas omlopen via de normale douane!

Eenmaal aangekomen bij de gate (C09) hoefde ik maar even te wachten voordat ik aan boord kon, het toeval wou namelijk dat mijn vriendin deze vlucht mocht afhandelen, extra leuk natuurlijk! Zo kon ik zoveel mogelijk van de vlucht voorbereidingen meemaken. Uiteindelijk zijn we met een bijna volle kist op tijd vertrokken van de Gate om richting 36C te taxiën. De departure die we gingen vliegen was dezelfde als we die ochtend in de simulator gedaan hadden, is kijken hoe de ervaren vliegers het doen…!

Het zou die avond behoorlijk gaan onweren rond België en Nederland en dat was op de weer radar goed zien, in het westen zag je ook de buien en de bijbehorende flitsen al aankomen. De vlucht zelf ging erg voorspoedig, alleen een stevige tegenwind hield ons van de geplande aankomst tijd op Nice. Op het laatste moment veranderde de baan van 22R naar 04L; deze baan heeft een zeer mooie approach! Je moet namelijk om Le Cap d’Antibes heen, waardoor je pas op het laatste moment de kist voor de baan kan sturen!!!

Op Nice stond een omdraai tijd van 35 min, dit is te doen als de grond afhandeling ook meewerkt. Voor elke vlucht is het ook verplicht om een walkaround te doen, om simpel gezegd te kijken of het vliegtuig nog in goede staat verkeerd. Natuurlijk was ik ook even meegelopen! Alleen toen we klaar waren met de walkaround waren er nog steeds geen passagiers, daar ging de omdraai tijd van 35 min. Uiteindelijk vertrokken we 30 min te laat, maar door de wind zouden we hier wel 10min van goed kunnen maken.

Bij de departure van 04R moesten we rechtsom draaien om wat hoogte te winnen om daarna over de bergen richting het noorden te kunnen vliegen. De onweersbuien waren al dichterbij gekomen en lagen nu voor een groot gedeelte op onze geplande route, kan erg spectaculair zijn maar niet echt veilig… gelukkig konden we de route meer naar het oosten verleggen en dat was ook nog is korter! Onderweg zagen we overal onweerswolken, een prachtig gezicht!! Het ging wel krap worden op Schiphol, aangezien de onweerswolken al bijna boven het veld hingen. We kregen een straight in approach voor 36C, gek genoeg hadden we bijna geen turbulentie door het weer aan onze linker zijde, stilte voor de storm?

Eenmaal op de grond barste het echt los, regen, hagel, onweer, etc. Na ons was nog 1 toestel geland, de rest was uitgeweken naar Rotterdam. Helaas heeft onweer boven het veld nog een bijwerking, er is dan een afhandelverbod van kracht. Dat houdt in dat de grond afhandeling niks mag doen, waardoor we nog 50min op de taxibaan hebben staan wachten tot het afhandelverbod werd opgeheven. Al met al een vlucht om niet snel te vergeten, heb er van genoten en ook veel geleerd, bedankt Carlijn en Roland!

Voor meer foto’s klik hier!

MCC/AJFC gehaald, opleiding afgerond!

Na ruim een maand hard zwoegen in Maarssen, heb ik de opleiding tot vlieger bij EPST afgerond! De afgelopen weken hebben we bijna dagelijks in de simulator gezeten voor het MCC/AJFC traject.

De eerste 7 sessies (de MCC) deed ik samen met Jordy, waarbij we het examen zonder al teveel problemen hebben gehaald. We waren natuurlijk erg trots en blij, maar er was weinig tijd om het te vieren, want de volgende dag stond ik alweer met Frederik op de planning voor het AJFC gedeelte. De AJFC is een stuk pittiger dan de MCC, vooral omdat alles op de hand moet (geen autopilot dus) en ze er vanuit gaan dat je het toestel goed onder controle hebt en de werkdruk dus opvoeren.

Je krijgt echt van alles; motor problemen tijdens de take-off, allerlei failures tijdens de climb out/cruise: decompression, engine fire, comms failure, hydraulics failure, passagiers die onwel worden, etc. Overal moet ook rekening mee worden gehouden: het weer, het terrein, staat van het toestel, brandstof, de passagiers, cabin crew, ATC, de company, etc. Het houdt je constant bezig en het geeft dan ook een heerlijk gevoel als je de kist veilig aan de grond zet!

De eerste sessies gingen vrij soepel, maar bij sessie 10 en 11 hadden we een kleine dip. Je denkt alles onder controle te hebben, waardoor je toch minder geconcentreerd bezig bent en juist dan ga je stomme fouten maken. Dit was een goede les voor ons en zijn hierna extra hard aan het werk gegaan. Uiteindelijk hebben we de laatste twee examens, sessie 14 (general handling) en 15 (een echte route) tot een goed einde gebracht! Een heerlijk gevoel en een feestje waard… stay tuned!!!

Dit was de laatste fase van de opleiding en ben dus nu officieel werkloos… Opzoek naar een baan!!

Laatste vlucht: Alderney!

Na mijn IR gehaald te hebben moest ik nog 2 uur en 25 min vliegen om mijn uren op te maken (en die uren heb ik nodig voor mijn brevet). De planning was om naar Nederland te vliegen; daar tanken en omwisselen en dan weer terug naar Oxford. Helaas had Mark Ryles (mijn flight buddy voor deze vlucht) niet genoeg uren om terug te vliegen. Het alternatief was Alderney, het kleinste eiland van de Channel Islands. Dit zijn een aantal (Britse) eilanden ten westen van Normandie en ligt op ongeveer 1,5 uur vliegen vanaf Oxford.

Doordat het een ‘fun’ vlucht was hadden we de laagste prioriteit en er waren al niet zo heel veel Seneca’s beschikbaar… we werden dus de hele tijd van het rooster gehaald. Uiteindelijk konden we op woensdag 6 november de vlucht doen. Het wolkendek was vrij laag, maar goed genoeg om te vertrekken en het zou beter worden…

We vertrokken om 12.15 vanaf Oxford. Al vrij snel zaten we boven de wolken. Omdat het geen trainings vlucht was had ik dus ook geen schermen voor mij en kon ik heerlijk van het uitzicht genieten. De route naar Alderney was vrij rustig, dus genoeg tijd om te klooien en van het uitzicht te genieten!!! We hadden de taken ook netjes verdeeld Op Alderney stond een goede crosswind en de baan is niet al te lang, dus concentratie was vereist! De approach was vrij stabiel en de landing was goed maar niet mijn beste… :p

We zijn op Alderney het dorp in gegaan, daar wat gegeten bij een bar en daarna richting de kust gelopen. Het is echt een klein eiland, waarom ze zoveel auto’s hebben is mij een raadsel… luiheid denk ik Toen we terug waren op het vliegveld hebben we de nodige drank en sigaretten ingeslagen, omdat het Tax-free was en dat scheelt een hoop geld! Die sigaretten waren overigens niet voor mij, deel van de drank wel

Rond 16.00 vertrokken we weer vanaf Alderney, het wolkendek was echter nu nog lager, maar boven de wolken had de zon een verassing in petto, namelijk een prachtige zonsondergang! Wat een kick! Uiteindelijk kwamen we in het pikke donker bij Oxford aan. Hier bleek dat het nog spannend zou gaan worden of we op Oxford konden gaan landen vanwege het lage wolkendek. Het was echt op het randje, we kwamen pas op 900′ uit de wolken; op 800′ hadden we een missed approach moeten maken… IFR flying in de praktijk! Daar hebben we zo hard voor gewerkt in Engeland en dan is het mooi als je het echt moet en kan toepassen.

Nu ben ik weer terug in Nederland, en ben begonnen met de MCC cursus. Daarover later meer!

IR in the pocket, klaar in Engeland!

Na 2 weken geleden mijn 170A gehaald te hebben; moest ik vrij lang wachten op mijn IR examen door de wachtlijst en het weer hielp ook niet mee. Afgelopen dinsdag was het dan eindelijk zo ver, ik stond op het rooster voor mijn IR met Steve Oddy!

De route die ik moest doen was Oxford-Bristol-Gloucester (voor een route uitleg zie ‘Het eind komt in zicht’). Ik vind dit een erg fijne route! Op maandag zag het ernaar uit dat het weer slecht zou worden op dinsdag, maar dinsdag ochtend bleek dat het pas in de middag slecht zou worden (en dat werd het ook!) Het slechte weer kwam uit het noorden en ik moest naar het zuiden, dus had er die ochtend geen last van.

De vlucht ging eigenlijk best wel lekker, tot ik bij Gloucester aan kwam. Ik ging de hold in, deze ging nog goed, maar daarna de procedure wat minder. Hier maakte ik eerst een verkeerde correctie om de outbound te tracken. Dit was niet zo erg, want ik zat er optijd weer op, maar liep hierdoor achter het vliegtuig aan. Uiteindelijk ging ik hierdoor 20 a 30 feet door de laatste ’step down altitude’ en dat is een failpoint op de NDB; helaas… De General handling daarna ging wel weer naar behoren. Dit betekende totaal één failpoint (op de NDB) en dat is een partial waard. Bij een partial hoef je alleen het onderdeel over te doen dat mis ging. Als je die haalt heb je nog steeds een ‘first series pass’ en dat wil iedereen graag op zijn IR!

Omdat ik nog veel uren over had en ik het zekere voor het onzekere wilde nemen, ben ik op woensdag nog even de vlucht gaan oefenen die ik op mijn partial moest gaan doen. Omdat de rest van de NDB procedure wel naar behoren was, hoefde ik geen hold te doen en mocht ik de NDB met 2 motoren doen, zelfs landen hoefde niet!

Afgelopen donderdag heb ik mijn partial gevlogen. Het weer was redelijk, er stond wel een harde wind uit het oosten en dat is bijna haaks op runway 01l; vaak buiten onze crosswind limieten. Maar de examinator vertelde dat hij de verantwoordelijkheid zou nemen om te landen als de winden buiten de limieten kwamen (hij wilde puur de procedure zien) en dat was voor mij de doorslag om de vlucht te gaan doen!
De (Oakly) departure ging zonder problemen, omdat het rustig was hoefde ik niet te holden en kon ik meteen de procedure vliegen. Ook dit ging lekker en ben dit keer niet door een ’step down altitude’ gegaan Toen we net voor de baan hingen bleek de wind buiten de crosswind limiet te zijn, dus ik stelde een Go-Around voor. Toen zei de examinator: “Good choice, I have control, you passed!” YESSSS! En toen heeft hij hem geland, ook al had ik dat graag zelf gedaan :p

Ik heb nu nog 2:25uur over en ga dat de komende dagen opvliegen met een leuk vluchtje. De kans is groot dat we naar Nederland gaan, daar tanken en dan weer terug! Waarschijnlijk vlieg ik op dinsdag voorgoed terug naar Nederland!!!

170A gehaald! Weer een stapje dichterbij…

Gister heb ik mijn 170A examen vlucht gedaan. Dit is een soort school examen dat je gehaald moet hebben voordat je je ’staats examen’ (IR) mag doen. Beide examens zijn precies hetzelfde, maar het school examen is er voor om te kijken of je klaar bent voor het echte ’staats examen’.

De route die ik kreeg was Oxford-Bristol/Filton-Oxford. Dit is een erg lekkere route en zeker de diversion terug naar Oxford was helemaal fijn omdat ik daar bekend mee ben. Op deze diversion heb je ook genoeg tijd om alles te doen, want vaak is dat het stress volste gedeelte! Het weer zat ook mee, weinig wind en turbulentie en de wolken zaten op ruim 3000 feet, dus daar had ik ook geen last van tijdens het visuele circuit.

De vlucht ging voor mijn gevoel erg lekker. Ik was steeds ruim voor op het vliegtuig, stabiel op de hoogtes en headings, RT ging lekker en weinig echte fouten. Op het eind van de diversion kwam ik beetje achter op het vliegtuig, omdat we daarvoor general handling hadden gedaan. Maar uiteindelijk had ik alles nog optijd kunnen regelen voordat we de NDB procedure in gingen. Dit is vaak het gedeelte waar de meeste partials op worden gehaald. Er zijn sowieso veel dingen waar je op kan falen tijdens de procedure, maar je vliegt hem ook nog is asymmetric. Daar komt nog bij dat het aan het eind van de vlucht is, waardoor je toch iets minder geconcentreerd bent. Gelukking ging dit ook goed en ben ik nergens door mijn hoogtes heen geschoten.

De examinator was tevreden over de vlucht, dus ik mag mijn ’staats examen’ (IR) komende week doen! Ik hou jullie op de hoogte!