737 Next Generation (MCC/AJFC)

Nadat ik terug kwam uit Engeland moest ik bijna meteen weer aan de slag. Ik kwam op 7 november vroeg in de ochtend aan op Rotterdam met Transavia. Die avond een gezellig etenje gehad met het gezin en de oma’s en op zaterdag richting Enschede waar ik een heeeerlijk weekend heb gehad! Zondag avond kon ik alweer gaan inpakken, want voor de groundschool week in Maarssen hadden we een huisje in Centerparcs gehuurd om (vooral) de files te omzeilen. Maar later bleek dat de A27 bekend staat om de dagelijkse files en dat hebben we geweten ook… De volgende keer dus iets meer onderzoek van tevoren!

De groundschool week was als voorbereiding op het MCC/AJFC (Multi Crew Co-Operation/Airline Jet Foundation Course) traject. Tot nu toe hebben we alles alleen moeten doen in de cockpit, maar bij de airlines is alles multi-crew en moet je dus als team aan de slag. Via dit traject leren we hoe dat in z’n werk gaat en tegelijkertijd leren we omgaan met een Jet (een Boeing 737-800 Next Generation!). Totaal hebben we 15 sim sessies (+1 introductie les). Ik doe de eerste 7 sim sessies met Jordy en daarna moet we weer van flightbuddy wisselen.

Afgelopen woensdag hadden we onze eerste simulator sessie. Dit was de introductie les waarbij we de cockpit uitgebreid hebben bekeken, maar ook meteen onze eerste take-off en landing gemaakt! Het gaf best een kick om dat dingen voor het eerst van de grond te krijgen, maar het moeilijkste kwam nog: het landen! Dit ging wat minder vloeiend, maar toch op de baan gezet zonder een al te harde landing

Bij elke sim sessie komt er wat nieuws bij en je merkt dat je het toestel steeds beter onder controle krijgt en ook dat geeft een kick! We zijn begonnen met de basic procedures en daarna departures en routes. Vandaag was alweer sessie 5 met engine failures en fires, dat was ook veruit de pittigste sessie!

Nu hebben Jordy en ik 4 dagen vrij en dat voelt voor mij echt als een vakantie, aangezien ik nog geen normale dag vrij heb gehad sinds ik terug ben in Nederland!

Laatste vlucht: Alderney!

Na mijn IR gehaald te hebben moest ik nog 2 uur en 25 min vliegen om mijn uren op te maken (en die uren heb ik nodig voor mijn brevet). De planning was om naar Nederland te vliegen; daar tanken en omwisselen en dan weer terug naar Oxford. Helaas had Mark Ryles (mijn flight buddy voor deze vlucht) niet genoeg uren om terug te vliegen. Het alternatief was Alderney, het kleinste eiland van de Channel Islands. Dit zijn een aantal (Britse) eilanden ten westen van Normandie en ligt op ongeveer 1,5 uur vliegen vanaf Oxford.

Doordat het een ‘fun’ vlucht was hadden we de laagste prioriteit en er waren al niet zo heel veel Seneca’s beschikbaar… we werden dus de hele tijd van het rooster gehaald. Uiteindelijk konden we op woensdag 6 november de vlucht doen. Het wolkendek was vrij laag, maar goed genoeg om te vertrekken en het zou beter worden…

We vertrokken om 12.15 vanaf Oxford. Al vrij snel zaten we boven de wolken. Omdat het geen trainings vlucht was had ik dus ook geen schermen voor mij en kon ik heerlijk van het uitzicht genieten. De route naar Alderney was vrij rustig, dus genoeg tijd om te klooien en van het uitzicht te genieten!!! We hadden de taken ook netjes verdeeld Op Alderney stond een goede crosswind en de baan is niet al te lang, dus concentratie was vereist! De approach was vrij stabiel en de landing was goed maar niet mijn beste… :p

We zijn op Alderney het dorp in gegaan, daar wat gegeten bij een bar en daarna richting de kust gelopen. Het is echt een klein eiland, waarom ze zoveel auto’s hebben is mij een raadsel… luiheid denk ik Toen we terug waren op het vliegveld hebben we de nodige drank en sigaretten ingeslagen, omdat het Tax-free was en dat scheelt een hoop geld! Die sigaretten waren overigens niet voor mij, deel van de drank wel

Rond 16.00 vertrokken we weer vanaf Alderney, het wolkendek was echter nu nog lager, maar boven de wolken had de zon een verassing in petto, namelijk een prachtige zonsondergang! Wat een kick! Uiteindelijk kwamen we in het pikke donker bij Oxford aan. Hier bleek dat het nog spannend zou gaan worden of we op Oxford konden gaan landen vanwege het lage wolkendek. Het was echt op het randje, we kwamen pas op 900′ uit de wolken; op 800′ hadden we een missed approach moeten maken… IFR flying in de praktijk! Daar hebben we zo hard voor gewerkt in Engeland en dan is het mooi als je het echt moet en kan toepassen.

Nu ben ik weer terug in Nederland, en ben begonnen met de MCC cursus. Daarover later meer!